Design a site like this with WordPress.com
Get started

Թռչող ձվիկը

Ռուբեն Շահվերդյան

Մի օր Զատիկի տոնին մի շատ գեղեցիկ ներկված ձվիկ որոշեց, որ ինքը չի ուզում, որ իրեն ուտեն։ Այն ժամանակ, երբ նա մտածում էր այդ մասին, չգիտես թե որտեղից ձվիկի մոտ  հայտնվեցին թևեր ու ձվիկը սկսեց թռչել տանով մեկ։ Մեկ էլ նա տեսավ, որ տան պատուհանը բաց է և արագ դուրս փախավ պատուհանից։  Նա թռչում էր ու նայում այս և այն կողմ, որ գտնի իր համար տեր, բայց այնպիսի մի տեր, որ իրեն չուտի։ Ձվիկը թռչում էր ու թռչում և վերջապես գտավ մի ամենալավ տիրոջը, որի անունը Միքայել էր։ Նրանք ընկերացան և ամբողջ օրը խաղացին միասին։ Ու արդեն արևը սկսեց մայր մտնել և տղան հարցրեց.

– Սիրելի՛ ձվիկ, կմնա՞ս ինձ հետ իմ ամբողջ կյանքի ընթացքում։

Ձվիկը շատ ուրախացավ, որ այսպիսի լավ ընկեր է գտել և հաճույքով ասեց․

– Այո, իհարկե։

Միքայելը շատ ուրախացավ և ուրախ գրկեց ձվիկին։ Եվ իրենք այդպես էլ միասին ապրեցին։ Ձվիկը Միաքայելին սովորեցրեց թռչել և նրանք Ժամանակ առ ժամանակ միասին թռչում էին և զվարճանում։ Երբ Միքայլը գնալով մեծացավ և հետո ծերացավ, ձվիկը նույնպես իր հետ ծերացավ։ Իրենք ամբողջ օրը միասին էին, միասին գրքեր էին կարդում և սուրճ խմում։

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: