ԿՐԱԿ ՈՒ ԿԱՅԾԱԿ Ժամանակին քարերն ու ծառերը մարդկանց նման շարժվել են, խոսել, կերել, խմել։ Չարությունը տեսնելով այդ, գալիս է աստծո մոտ, իրավունք խնդրում, որ ինքն էլ մի բան ստեղծի։ Աստված քմծիծաղ տալով ասում է. — Թե կարող ես՝ ստեղծիր։
ԿՐԱԿ ՈՒ ԿԱՅԾԱԿ Ժամանակին քարերն ու ծառերը մարդկանց նման շարժվել են, խոսել, կերել, խմել։ Չարությունը տեսնելով այդ, գալիս է աստծո մոտ, իրավունք խնդրում, որ ինքն էլ մի բան ստեղծի։ Աստված քմծիծաղ տալով ասում է. — Թե կարող ես՝ ստեղծիր։
