Ընտանեկան նախագիծ․ Իմ ազգանվան պատմությունը

Շահվերդյան ազգանունը առաջացել է «շահ» և «վերդի» բառերից, ինչը թարգմանելով պարսկերենից նշանակում է շահի, այսիսնք արքայի, կողմից տրված։ Իսկ տրվել է ոչ ավել ոչ պակաս ազնվականի կոչում։ Այսինքն ես՝ Շահվերդյան Ռուբենս, ազնվական տոհմից եմ։ Շահվերդյանները երկար տարիներ բնակվել են Գանձակում (այժմ Ադրբեջանի տարածքում), բայց 1700-ական թվականներին ստիպված են եղել այնտեղից տեղափոխվել, քանի որ պարսից շահըContinue reading “Ընտանեկան նախագիծ․ Իմ ազգանվան պատմությունը”

Рассказ про дружбу

Жили-были волк, лиса, медведь, дракон и заяц. Они дружили с самого детства. Однажды они пошли в поход. Каждый делал свое дело, волк и лиса разбили палатку, заяц побежал за грибами, а медведь за рыбой. Дракон собрал ветки и разжег костер. Они сидели у костра, рассказывали друг другу страшилки и долго смеялись. Они ничего не боялись,Continue reading “Рассказ про дружбу”

«Ես»

Վաղո՜ւց, շա՜տ վաղուց, աշխարհում միայն մի բառ կար՝ «Ես»: Եթե մեկնումեկը ուզում էր ասել.«Բարև, ես եմ», -ուղղակի ասում էր՝ . «ԵՍ»: Եթե ուզում էր ասել. «Ինձ մի նարի՜նջ տուր», կամ՝ «Ի՜նչ գեղեցիկ ծառ է», «Ծիտիկը ծլվլում է», դարձյալ միայն մի բառ էր ասում՝ «Ես»: Դա միակ բառն էր աշխարհում: Մարդկանց մի մասը ուղղակի գոռում էր այդContinue reading “«Ես»”

Create your website with WordPress.com
Get started